پیرو طرح عقیم‌سازی گربه‌های تهرانی
                                                                                 

سعید سلیمانپور (بوالفضول ‌الشعرا)


بلا دور از جنابت خواجــــه پیشی!
شنیدم بعــــد از این بابا نمی‌شی!

گرفتند و شمــــــا را اختــه کردند 
دکان عـــــــاشقی را تخته کردند

چه پیش آمد تو را یکباره پیشی!؟               
چه می گویم چه پیشی و چه پیشی؟!

تو بودی فتحعلی شاه و به ناچار                 
شدی آغـــــــــــــا محمّدخان قاجار!

بمیـرم از برای آن سبیلــــــــــــت                 
برای جسم و جـــــان زخم و زیلت

نشو غمگین فدای اخم و تخمت                  
اگر اخته نمودندت به... هر حال!

لبت زین اختگـــــی پرخنده باشد                 
که خود"پیش" آمدی فرخنده باشد

چرا نفرین و اینســــان گریه زاری                 
دعایی کـــــــــن به جان شهرداری

همان بهتر در این عصـــــر گرانی                 
مجـــرد باشی  و تنهـــــــا بمانی

چو شد از سر غم اهل و عیالت                   
شوی فارغ ز غصّه، خوش به حالت

زمانی که شدی عاری ز مردی                    
ز بند مشکلات آزاد گــــــــــردی   

غم نــــــــــــــان و معــاش خانواده               
توقّعهــــــــای یـــــــــــــــار پرافاده

ز عشق دلبری نـــاز و سه ساله(1)                
اضافـــه کــــــــار در سطــــــــل زباله

"فدایت گردم" و آی لاو یــــو"ها                    
ســـــــــــر دیوار، انواع میــــــــوها!

برای حفـظ او بـــــــا صــــد فلاکت                 
جدل بــا گربه‌هــــــــای بی‌نزاکت              

برای شـــــــام فرزندان بیمــــــار                  
بسی سگ‌دو زدن در کــوی و بازار

اگــــــــــــر پایش بیفتد گاه دزدی                 
نه رسمی همچو ماها؛ روزمزدی!

میان بچه هــــــــای تخس و پر رو                
به دام افتادن و خوردن ز هرســـو!

فرود سنگ روی پـــــــــــــا و کله                  
کتک خوردن ز قصــــــــاب محله

مگر یابی ز جـــــــایی استخوانی                
سر سفـــــــــره گذاری تکّه نانی...

*

از آنســـــــو در غم مردی نزن زار                 
که دنیــا گشته از این جنس بیزار

ز مردان بر نمی خیزد بخـــــــاری                 
که افکندند مردی را به خـــــواری

زمانه پر ز نامردی است پیشی!                  
که از مـردی سبیلی ماند و ریشی

رها از آنچـــــه می دانیم و دانی                  
برو لذت ببــــــــر از زندگـــــــانی!  

..............................
(1). در ادبیات گربه‌ها، معادل معشوق 14ساله‌ی ماست!

سعید سلیمانپور