اختصاصی کتاب‌نیوز/ محمد حسنلو

"باب وودوارد" را در آمریکا به عنوان خبرنگاری می‌شناسند که هیچ دیواری نمی‌تواند هیچ حرفی را از وی مخفی نگه دارد؛ به طوری که در روزنامه واشنگتن‌پست ده‌ها سال هر سیاستمدار و غیر سیاستمدار فاسدی را که خواسته رسوا کرده است. علاوه بر این جایی که خاطرات و اسناد طبقه‌بندی بخواهد فاش شود؛ می‌توان به سادگی ردپای "باب" را آنجا پیدا کرد. وی هم اکنون در مقام جانشین سردبیری روزنامه واشنگتن پست در بیشتر بمب‌های! خبری حضور دارد. که آخرین آنها به طور حتم نوشتن کتابی درباره کاخ سفید در دو سال اخیر حیات دولت بوش است.
این بار "وودوارد" پس از نگاشتن سه کتاب قبلی، اثر ادبی چهارگانه خود درباره دولت بوش را تکمیل می‌کند و برای مقدمه کتاب چهارم با عنوان "جنگ درون: تاریخ محرمانه کاخ سفید 2006-2008 " همان ادعای کتاب‌های قبلی را تکرار می‌کند که دولت بوش به طور محرمانه هر حرکت و سخنی در دولت نوری مالکی، نخست وزیر عراق را زیر نظر گرفته است. و البته سربازان و نظامیان امریکایی نیز در این پروسه به عنوان جاسوسانی شخصی، شرکت فعال داشته‌اند.

چیزی که کتاب چهارم را منحصر به فرد کرده است، نتیجه گیری نویسنده و تکمیل سیر تکاملی مشاهدات و ادعاها علیه دولت بوش است و با پرهیز از هرگونه تحلیل و تفسیری در جریان بیان ماجرا، بیشتر از گذشته سعی شده قضاوت به مخاطب واگذار شود. در مقابل کتاب‌های قبلی نویسنده درباره بوش "جنگ درون" در حقیقت نتیجه و قضاوت درباره گذشته محسوب می‌شود که خلاصه‌ی تمام مطالب تند و تیز و البته منطقی "وودوارد" را باید در ناشکیبایی و تزلزل شخصیت بوش در تصمیم‌گیری‌های دولتی خلاصه کرد.

بعضی‌ها فکر می‌کنند وقت این حرف‌ها گذشته و برای نصیحت کردن بوش کمی دیر به نظر می‌آید ولی به نظر خود وودوارد نوشتن این کتاب برای آگاهی کامل مخاطبی که کتاب‌های قبلی نویسنده مثل قسمت سوم انتقادات به دولت بوش یعنی کتاب "دولت انکار" را  مطالعه کرده، ضروری به نظر می‌رسد. در حقیقت به گفته‌ی کارشناسان، وودوارد بعد از انتقادات فراوان در سه کتاب قبلی منتظر اتمام کتاب چهارم بوده تا بتواند به طور کامل سیاست‌های بوش و مشاورانش را محکوم کند و همانطور که نویسندگان منتقد بوش در سالهای اخیر مثل تومای ریکس، مایکل گوردون، ران ساسکیند، رابرت دراپر، جرج پاکر و جین مایر بارها بر سوءمدریریت دولت بوش در جنگ عراق و مبارزه علیه تروریسم صحه گذاشته‌اند، وودوارد به طور کامل‌تر و جزئی‌‌تر مرحله به مرحله اتفاقات و تصمیمات درون کاخ سفید را در دو سال اخیر به طور مستند تعریف می‌کند که کالین پاول، وزیر امور خارجه سابق آمریکا، جرج تنت، مدیر سابق امنیت ملی، دیک چنی، معاون رییس جمهور، سناتور چاک هاگل و... همگی شخصیت‌های اصلی راهروهای کاخ سفید دو سال اخیر را تشکیل می‌دهند که سعی در بیرون آوردن بوش از باتلاق عراق کرده‌اند.

به گزارش کتاب‌نیوز به نقل از واشنگتن پست، کتاب جدید وودوارد فراتر از یک کتاب داستانی، بیشتر خاطراتی را از زبان نزدیکان کاخ سفید بیان می‌کند که باید تاریخ سالهای اخیر آمریکا را بر اساس آن نوشت و صحنه‌ای را به تصویر کشیده که در کنار سخنرانی‌های متعدد بوش با کلمات تکراری مثل پیروزی و موفقیت در عراق بارها دیده و شنیده شده است.
علاوه بر این نویسنده در مصاحبه‌های خود با بوش کلمات دیگری مثل خشونت و هزینه‌های هنگفت و گزارش‌های محرمانه سیا برای کاخ سفید و مشکلات سربازان آمریکایی در عراق و افغانستان را در کتاب یادآوری می‌کند. بوش در این مصاحبه‌ها به طور مکرر به غرایز و واکنش‌های طبیعی خود در تصمیم‌گیری برای حمله به عراق تاکید می‌کند در حالیکه نویسنده با شروع این موضوع در کتابش از همان اول از پایان عمر حکومت رییس جمهوری خطرناک خبر می‌دهد که غرایزش "دین دوم" وی محسوب می‌شوند.
وقتی بوش در مصاحبه‌اش با وودوارد درباره طرح حمله خطاب به وی می‌گوید آزادی هدیه‌ای از خداوند برای تمام مردم جهان است و ما _  دولت بوش _ اعتقاد داریم این وظیفه بر گردن ماست تا این آزادی را برای مردم فراهم کنیم وودوارد تنها چیزی که برای نتیجه گیری این سخنان در کتابش می‌نویسد احساس خطرناک پدرانه‌ای است که نمی‌توان حس مهربانی از آن برداشت کرد.

حقایقی که وودوارد در مصاحبه با بوش در کتاب سومش قادر به بیان آنها نبوده است در کتاب چهارم به صراحت و با استفاده از منبع همیشگی خود یعنی "بندار" شاهزاده عربستانی به زبان آورده است و مثل کتابهای قبل که بوش به نگفتن حقیقت به مردم آمریکا متهم شده بود در این کتاب برای اثبات این حقیقت، نویسنده به اطرافیان بوش متوسل می‌شود که ژنرال جرج کیسی اینگونه نتیجه گیری می‌کند: "مقوله عراق و مشکلات مربوط به آن تنها به خود بوش و نوع ریاست جمهوری‌اش برمی‌گردد. "

به قول کارشناسان سیاسی این چهار کتاب به طور حتم تاکنون محکم‌ترین سیلی بوده که دوران ریاست جمهوری بوش و فعالیت‌های انجام گرفته در این دوران خورده است و دوران‌های بعد باید برای سیاست‌های آینده خود توجه خاصی به صدای این سیلی داشته باشند.

گزارش را با زبان اصلی بخوانید.