کتاب «داستان ناگفته عراق» نوشته اسکات ریتر، ترجمه علیرضا عیاری، از سوی انتشارات اطلاعات تجدید چاپ شد.

به گزارش ایبنا، کتاب عراق، حکایت از آن دارد که بوروکرات‌های ایالات متحده آمریکا، زمانی که از آنها درباره جنگ و صلح پرسیده می‌شود، چگونه کوته‌بینانه پاسخ می‌دهند. در این کتاب به عدم تمایل آژانس مرکزی اطلاعات آمریکا و رئیس شورای امنیت سازمان ملل به اعطای مجوز به گروهی به نمایندگی از سازمان ملل به ریاست سرگرد نیروی دریایی آمریکا جهت انجام تحقیقات در مورد ظرفیت تسلیحاتی صدام حسین اشاره شده است.

«اسکات ریتر» از طریق دوستان قدیمی خود در جامعه اطلاعاتی انگلیس، قبلا نسبت به سیاست دوگانه ایالات متحده هشدار داده بود. داستان ناگفته عراق، عنوان کتابی است که خواندن آن همه را همانند ریتر عصبانی خواهد کرد. این کتاب تشریح می‌کند چگونه آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا، با وجود تلاش هزاران مامور دفتر بازرسی فدرال در داخل کشور و نیز ماموران سازمان اطلاعات و جاسوسی آمریکا در خارج از مرزهای آمریکا در کسب اطلاعات مربوط به طرح القاعده در بمب‌گذاری یازده سپتامبر ناکام ماندند.

در لحظات حساس، سازمان بازرسی فدرال با سازمان اطلاعات و جاسوسی آمریکا، همکاری‌های لازم را صورت نمی‌داد و از طرفی تقریبا همیشه، سازمان اطلاعات و جاسوسی آمریکا نیز اطلاعات لازم را در اختیار سازمان بازرسی فدرال قرار نمی‌داد.

ریتر در بحبوحه این آشفتگی و در دهه 90 تصمیم گرفت تا در مورد وجود تسلیحات کشتار جمعی در عراق تحقیقاتی را صورت دهد. آشفتگی آنسکام(کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد) به وسیله اتحاد چشم‌گیر و گروه فعال و اعضای آن خنثی شده و داستان ریتر مانند یک داستان هیجان‌انگیز است، زیرا افراد نزدیک به صدام، همواره به دنبال دستگیری افراد عضو گروه تحقیقاتی سازمان ملل بودند. ترک خاک عراق توسط بازرسان به دلایل واهی و عدم درک واشنگتن از نتایج اقداماتش، غیر قابل قبول است. در نهایت، در مورد عدم موفقیت تلاش‌های صورت گرفته در مورد برقراری صلح و خلع سلاح، نگرانی‌هایی به چشم می‌خورد.

براساس مطالب کتاب، مهم‌ترین نکته در مورد اسکات ریتر عبارت است از آن که وی فردی صادق است. او در سال 2002 و اوایل 2003 زمانی که جورج بوش و تونی‌بلر به بهانه وجود تسلیحات کتشار جمعی مترصد فرصتی برای حمله به این کشور بودند، صراحتا اعلام می‌دارد که بغداد دارای این قبیل سلاح‌ها نیست. وجود تسلیحات کشتار جمعی عراق تنها بهانه‌ای برای جنگ با عراق بود.

با بیان این اظهارات، ریتر به چهره‌ای منفور از دیدگاه سیاست‌مداران کاخ سفید و محافظه‌کاران جدید در واشنگتن، طراحان جنگ در پنتاگون و گروه‌های مختلف سیاسی آمریکایی (بجز تعدادی اندک که خواستار جنگ با عراق بودند) تبدیل شد. از دیدگاه آنها و پس از ایجاد شوک و ترس در بغداد، ریتر هنوز هم فردی منفور محسوب می‌شود. با رها شدن بمب‌های آمریکایی برفراز عراق، روزنامه‌نگاران، داستان‌هایی را در مورد دخترانی که با پوشیدن لباس‌های ضد مواد شیمیایی در جنگ شرکت کرده بودند، نقل کردند. ریتر اعلام کرد که کلاهک شیمیایی قابل استفاده در عراق وجود ندارد زیرا شواهدی از تولید تسلیحات شیمیایی در عراق مشاهده نشده است و هیچ فرمانده‌ای نیز از تسلیحات شیمیایی بازمانده از جنگ خلیج فارس در سال 1991 استفاده نمی‌کند، حتی اگر چنین تسلیحاتی وجود داشته باشد.

علیرضا عیاری(مترجم)، در بخشی از مقدمه خود می‌نویسد: «من اسکات را به عنوان یک روزنامه‌نگار می‌شناسم. از اواخر دهه نود معلوم بود که موضوعی! مورد توجه وی قرار گرفته است. وی فردی اصالت‌گرا بود و معتقد به سازش‌ناپذیری در تجربه‌گرایی است که هرگز از بیان واقعیت به افراد مافوق خود ترس نداشت. با وجود این، وی ظاهرا هرگز فرمول جادویی عامل موفقیت بوروکراتیک در واشنگتن را درک نکرد و هیچ‌گاه حامل خبرهای ناخوشایند نیز نبود. او در میان افراد مطلع سیاست‌های دولت بوش، فردی شاخص بود که واقعیات را عنوان می‌کرد.

خوشایندترین و در عین حال بحث‌انگیزترین لحظه زندگی او در پاییز 2002 هنگام آغاز جنگ عراق رخ داد. اسکات به عراق پرواز کرد (برخلاف توصیه بسیاری از دوستانش) تا در پارلمان بغداد سخنرانی کرده و صدام حسین را قانع کند تا به بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل اجازه بازگشت به عراق را صادر کند و بهانه آغاز جنگ را از بین ببرد. پنج روز پس از پایان سفر وی به عراق، صدام حسین اعلام کرد که بازرسان بدون هیچ پیش شرطی می‌توانند به عراق بازگردند. این امر یک پیروزی فوق‌العاده برای صدام محسوب می‌شد. با وجود این، حرکت ریتر از سوی دولت آمریکا شدیدا مورد انتقاد قرار گرفت و رسانه‌های آمریکا نیز تلاش وی را مبنی بر جلوگیری از وقوع جنگ محکوم کردند.»

از مارس 2003، ریتر انتقاد از جنگ عراق را دنبال کرد و به سخنرانی و درج مقالات در این مورد پرداخت. وی معتقد بود که به هر حال این جنگ برنده‌ای ندارد و رنج طولانی را برای مردم عراق به دنبال خواهد داشت. در این کتاب ریتر به صورت آشکار به عدم توجه کاخ سفید در زمان بیل کلینتون و جورج‌بوش و بوروکرات‌های اطلاعاتی به عدم وجود زرادخانه‌های تسلیحات کشتار جمعی صدام اشاره می‌کند.

لازم به ذکر است که با انتشار این کتاب، تکذیب مطالب منتشر شده نیز از سوی جنگ‌افروزان آمریکایی آغاز شده است.

کتاب حاضر در 21 فصل، داستان‌هایی ناگفته‌ از سپتامبر 1991 تا زمان جنگ عراق با متحدین غربی به رهبری آمریکا را افشا می‌کند.

چاپ دوم کتاب «داستان ناگفته‌ عراق» در شمارگان 2100 نسخه، 376 صفحه و بهای 35000 ریال راهی بازار نشر شد.