|
|
قلمها و شمشیرها / ماردا دانسکی
|
|
|
اختصاصی کتابنیوز/ محمد حسنلو
در کتابی قابل توجه تحت عنوان "قلمها و شمشیرها: چگونه رسانههای آمریکایی اشغال فلسطین را گزارش میکنند؟" نویسنده و خبرنگار "ماردا دانسکی" حرفهایی را مطرح کرده و نوشته است که تا امروز دیگر خبرنگاران کمتر به آن توجه کردهاند. دانسکی که سابق بر این به عنوان گزارشگر بخش عربی روزنامههای اورشلیم پست و بخش خارجی شیکاگو تریبون فعالیت کرده است در این کتاب درباره سیاست، فرهنگ و فلسفه پوشش اخبار مربوط به درگیری و جنگ در سرزمینهای اشغالی در رسانههای آمریکا بحث کرده است و با چیدن طیف وسیعی از خبرهای منتشر شده در رسانههای دیداری، شنیداری و نوشتاری نوع پوشش اخبار توسط این رسانهها از مذاکرات صلح کمپ دیوید تابستان سال 2000 میلادی گرفته تا مذاکره بوش و آریل شارون نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی را تفسیر و تحلیل میکند.
وی اعتقاد دارد پخش گزارش و انعکاس اخبار درگیریها در سرزمینهای اشغالی به ندرت به جزئیات امر میپردازد و در حقیقت در بسیاری از موارد بیشتر تحت تاثیر تعداد خاصی از جمعیت آمریکا، عموم مردم این کشور از دریافت اطلاعات کامل و صحیح از آنچه در فلسطینی اتفاق میافتد محروم میشوند و به خاطر همین امر است که کشتار مردم این کشور هر روز بیشتر میشود.
دانسکی نمایش جزئی و تفسیری کامل از روند گزارش رسانههای آمریکایی در سانسور و اطلاع رسانی ناقص ارائه میدهد و مینویسد این رسانهها مسائل روز فلسطین را مثل نقش آمریکا در روند صلح، اردوگاههای مهاجران فلسطینی و شهرکهای یهودی نشین را به گونهای دیگر برای مخاطب عام غربی توضیح میدهند. او مینویسد: در حقیقت اگر مردم آمریکا میتوانستند به اطلاعات کاملی درباره آنچه که در سرزمینهای اشغالی در حال وقوع است دست یابند به طور حتم رفتار دیگری نسبت به سیاست جریان رسانهای آمریکا نشان میدادند.
"دانسکی" تحلیلهای خود را با پیش کشیدن تناقضهایی در سیاست رسانه های آمریکایی آغاز میکند و خاطر نشان میسازدد این رسانهها تقریباً در تمام حوادث و بحرانهای سیاسی اقتصادی جهان، آمریکا را به عنوان منجی و واسطه و به طور کلی ارائه کننده تمام راهحلهای موجود با حفظ چهره خیرخواه و بی طرف این کشور در برخورد با مشکلات بین المللی معرفی میکنند در حالی که سیاست خارجی آمریکا در قبال اسرائیل سیاستی مشتاق به سوی این رژیم و تقریباً فرمانبردار منافع آن محسوب میشود به طوری که اسناد نشان میدهد "امریکا" از سال 1949 تا کنون بیش از 100 میلیارد دلار برای پیشبرد اهداف نظامی رژیم اسرائیل هزینه کرده است و تنها بین سالهای 1970 تا 2006 در مقابل کشورهای عضو سازمان ملل 31 قطعنامه شورای امنیت علیه جنایت های صهیونیستها را وتو کرده است.
داستان تکراری که در این کتاب نیز به آن اشاره شده است عدم حضور کارشناسان بیطرف در خارج از کمربند اشغال و محاصره نظامیان اسرائیلی است به طوری که هر کارشناسی که بیرون از این حلقه به اظهارنظر درباره روند صلح اعراب و رژیم صهیونیستی میپردازد معمولاً بیشتر به اختلافات موجود بین گروهها و احزاب فلسطینی اشاره میکند و در ادامه هیچ اشارهای به کمکهای آمریکا به اسرائیل نمیکند و در عوض برای ارزیابی و بررسی راهکارهای مربوط به مذاکرات صلح بیشتر از جانب واشنگتن به این موضوع نگاه میکند و همانطور که "دانسکی" بنا بر اعتقاد خود درباره قضاوت و داوری و همچنین پوشش اخبار مربوط به صلح و جنگ در سرزمینهای اشغالی مینویسد تمام این امور بنا بر "رضایت واشنگتن" صورت میگیرد ولی اصل اساسی در پوشش اخبار سرزمینهای اشغالی ظاهراً اینگونه معرفی میشود که "اسرائیل و فلسطینیها خود مسئول سرنوشت خود هستند و پیشرفت روند صلح بستگی به عملکرد احزاب فلسطینی دارد و آمریکا نیز علاقه بسیاری به پیشرفت این روند دارد و نقش مستقیمی در این مذاکرات ندارد"
بنا بر گزارش کتابنیوز، تمام این تحلیلها در حالی است که سوالهایی که دانسکی مطرح کرده است هیچ وقت پاسخ نداده شده است که چرا اسرائیل توقف شهرکسازیهای خود را با توجه به رای اعضای سازمان ملل متحد گاهی متوقف کرده و دوباره از سر میگیرد و سوال دیگر اینکه چرا آمریکا با وجود معرفی خود به عنوان میانجی مذاکرات صلح همچنان از قطع کمکهای نظامی، سیاسی و اقتصادی در قبال شهرکهای یهودی نشین خودداری نمیکند.
در فصل "گزارش داستان مهاجران" نویسنده کتاب همانند سایر موضوعات نشان میدهد که چگونه مسئله ضرورت و حق بازگشت فلسطینیها به وطن خود، در اخبار و نوشتههای رسانههای خارجی مورد غفلت و پنهانکاری واقع شده است.
در حقیقت بر اساس یک سناریو باید گفت این بازگشت را به گونهای معرفی میکنند که باید آن را به صورت اسطوره و داستان در کتابهای کودکان جستجو کرد. عمق فاجعه اینجاست که به جوابگویی و انعکاس کم کاری سازمانهای بین المللی و حتی کشورهای همسایه برای احقاق حقوق مردم فلسطین برای بازگشت به وطن خود این مسئله به گونهای گزارش میشود که خود مهاجران فلسطینی "مشکل اصلی" معرفی میشوند و در صورت بازگشت آنها روند صلح با مشکل مواجه خواهد شد.
درخواست بازگشت به وطن شاید بعضی اوقات از سوی رهبران عرب و وبلاگ نویسان عرب و در بعضی از مواقع توسط متفکران بیطرف مطرح شود ولی این نوشتهها و حرکات جزئی در مقابل ابر رسانههای آمریکایی قطرهای در برابر دریا محسوب میشود و در حقیقت اگر بتوان این موضوع را در یک جمله خلاصه کرد باید گفت آمریکا و رسانههایش میخواهند در نقش مورخان عصر معاصر صفحات تاریخ را با صفحات رنگارنگ خود عوض کنند و تاریخ جدیدی را جایگزین آن کنند.
در گزارشهای شهرکسازی "دانسکی" برای نشان دادن چگونگی پوشش اخبار این حوزه شهرکهای ساخته شده در کرانه باختری و شرق بیت المقدس و نوار غزه را مثال میزند و این مسئله را یادآوری میکند که ساخت اینگونه شهرکها بر خلاف کنوانسیون چهارم ژنو و قطعنامههای متعدد شورای امنیت سازمان ملل متحد است ولی ظاهراً در کل رسانهها وب ین کشورهای غربی این توافق صورت گرفته است که ذکر این قطعنامهها از قلم بیفتد و اشارهای به آن نشود و اشاره نشود که سیاستهای خارجی ایالات متحده به طور کلی بر اساس ساخت شهرکها که هم اکنون تعداد آنها به 450 هزار واحد در کرانه باختری و شرق بیت المقدس میرسد، پایه ریزی شده است و بدون آن ماهیت وجودی پیدا نمی کند.
بر اساس این گزارش، نویسنده کتاب با قرار دادن اخبار رسانههای آمریکایی و بیان نظرات و اخبار واقعی سرزمینهای اشغالی از زبان اندیشمندان و کارشناسان بیطرف میگوید در اصل خود شهرکهای یهودینشین مهمترین مشکل برای ایجاد صلح در منطقه محسوب میشود و بلافاصله بعد از مذاکرات کمپ دیوید و سالهای بعد از آن واژه شهرکهای یهودی از خبرها و گزارشهای روزنامه و شبکههای تلویزیونی غرب حذف میشود چرا که در خبرهای اولیه بعد از این مذاکرات در سال 2000 میلادی گفته شد که یهودیها از شهرکهای یهودینشین در کرانه باختری خارج شدند ولی واقعیت این است که صهیونیستها کار ساخت شهرکهای یهودی را در مناطق دیگری شروع کردهاند ولی قرار نیست افکار عمومی غرب از این واقعیت خبر داشته باشند.
این نویسنده بالاخره در فصلی تحت عنوان "جنگ در خانه" به نقل از شاهدان عینی و خبرنگاران خارجی گزارش مفصلی از دروغهای رسانهای درباره پایگاه و گروههای فلسطینی و اسرائیلی و اینکه عملکرد اینها باعث تاثیر منفی روی رسانهها شده است و در حقیقت اگر دروغی هم در رسانههای خارجی منتشر شود مسبب آن گروهها و احزاب داخلی معرفی میشوند. "
قلمها و شمشیرها" در نهایت برخی پیشنهادها و توصیهها و حتی نصیحتهایی برای خبرنگاران و گزارشگران منصف و معتقد به انسانیت ارائه میکند که در میان این همه بیصدایی روزنامهها و شبکههای تلویزیونی غرب صدای مردم فلسطین را به گوش جهانیان برسانند. وی از تمام خبرنگارانی که به اصول انسانی پایبند هستند میخواهد به صورت رسمی و غیر رسمی و حتی از طریق وبلاگهای خود به اطلاع رسانی آنچه که در سرزمینهای اشغالی در حال وقوع است بپردازند...
گزارش را با زبان اصلی اینجا بخوانید |
| ۱۳۸۸/۰۶/۲۸
|
|
مطالب مرتبط
|
|
|
|
|
|
|
|
| | | | | | | |
کلیه حقوق متعلق است به موسسه « میراث اهل قلم » . باز نشر مطالب با ذکر « کتاب نیوز » بلامانع است.
|
|
